Laos at Last!

Het is al weer een tijdje geleden sinds mijn laatste verhaaltje en er zijn sinds toen al weer veel gekke en spannende dingen gebeurd.
We zijn nu al weer een tijdje in Laos en al druk bezig met het plannen van de rest van onze reis.
Vandaag was ook voorlopig onze laatste dag samen. Uiteindelijk zullen we elkaar wel weer tegenkomen in Vietnam en anders in Zuid-Thailand.

Eerst nog even wat hoogtepunten van Thailand:
- Jezelf voor een euro of twee helemaal volstouwen op de markt
- Trekking in de jungle, supermooi!
- Privé Thaiboks training
- Het grootste winkelcentrum van Bangkok, erg indrukwekkend!

En de minder leuke dingen:
- Dat ellendig excuus voor een dierentuin in Chiang Mai
- Honden die je de straat van je guesthouse niet inlaten
- Gebrek aan een degelijke stoep
- TukTuk bestuurders (Nee! Ik hoef geen f’ing TukTuk!)

Dan nu mijn verhaaltje van Laos :)
Het was best makkelijk om de grens over te steken naar Laos. Heel raar dat je gewoon in een bootje stapt, 5 minuutjes naar de overkant vaart en gewoon weer in een ander land bent.
Met weinig moeite kregen we ook gewoon een visum van 30 dagen en konden we al op zoek naar een guesthouse.
Met twee andere Nederlanders hebben we op het dakterras genoten van een prachtige zonsondergang. (Zie de foto’s)

Onze eerste grote bestemming was Luang Prabang. Om daar te komen moesten we met een slowboat over de Mekong rivier. Dit duurt dan 2 dagen en je vaart 2x 7 uur.
Na 10 minuutjes op de overvolle en niet zo comfortabele boot ging dat ellendige schuitje kapot en moesten we met z’n allen overstappen op een andere overvolle boot.
Heel erg druk dus, maar wel gezellig. Lekker genoten van het uitzicht onder het genot van een lauwe Beer Lao.
Luang Prabang was wel een grappig stadje en je ziet veel Franse invloeden terug.
Door het slechte weer besloten we eerder weg te gaan naar Vang Vieng.

Deze plaats staat bekend om het “tuben”. Je huurt zeg maar een vrachtwagenband en dan word je afgezet bij de rivier. Dan kan je lekker gaan drijven in het zonnetje en aan beide kanten van de rivier zitten allemaal barretjes, en met een touw slepen ze je dan naar binnen voor zoveel gratis shotjes als je wilt en emmers met whiskey.
Ook hangen er overal 7-10 meter hoge swings, dat je lekker als tarzan over de rivier kan slingeren om je uiteindelijk flink te bezeren.
Met al die drank kan dat natuurlijk niet goed gaan, en op de eerste dag ben ik m’n shirt, m’n zonnebril en een stukje tand kwijt geraakt en kon 2 dagen nauwelijks lopen door een flinke snee en een gezwollen enkel.

De mensen die mij goed kennen zullen wel begrijpen dat ik m’n wel plekje heb gevonden in Vang Vieng. Na een dagje herstellen ging ik fanatiek weer aan het zuipen en stond al gauw achter de bar met een microfoon gratis shotjes en bananen uit te delen en deed zelf iets te graag mee met de shotjes.
Het ene moment was ik er nog van overtuigd dat ik hier een weekje zou gaan werken omdat ze ergens nog mensen zochten bij een bar, en het andere moment lag ik vredig te slapen in m’n guesthouse. Alles daar tussen is een groot gat… Ik ben gewoon niet te vertrouwen met gratis drank…

Momenteel ben ik in Vientiane, de hoofdstad van Laos. Gisteren was er een groots festival aan de gang met duizenden mensen die iets vierden. (Iets met de volle maan ofzo)
Er waren overal kraampjes, mooie tempels en vrolijke mensen en het was heel leuk om mee te maken.
Ik heb zojuist ook mijn visum voor Vietnam opgehaald. Daar kan ik vanaf 6 november in.

Zoals ik dus al had gezegd gaan Bas en ik vanavond onze eigen kant op. Hij gaat met iemand anders naar het zuiden toe en dan naar Cambodja, en ik ga eerst naar het noorden van Vietnam en daarna pas naar Cambodja.
Ik heb ze zojuist uitgezwaaid en heb er wel een apart gevoel bij, ik vind het spannend op twee manieren.
Het is heel leuk om dit soort dingen mee te maken met iemand anders, maar het is ook heel leuk als iets helemaal van jou is en daarom lijkt het me tof om een tijdje zonder iemand van thuis te reizen. Onderweg ontmoet je zo veel mensen dus je bent nooit echt alleen.
Aan de andere kant ben je toch wel je enige link met je eigen plekje thuis kwijt.
Achja, ik red me wel. Ik ga zo alweer lekker bowlen met 4 mensen uit Zwitserland, zo makkelijk gaat dat dus.

Nou zijn jullie ook weer een beetje up to date. Sinds we Thailand uit zijn is het moeilijker geworden om een degelijke internetverbinding te vinden, maar zodra ik er eentje vind gooi ik er een zooi foto’s bij.
Ook wil ik iedereen nog bedanken voor de berichtjes en mailtjes, word ik heel erg blij van!

Okeelaat!