Dag Hanoi!

Leuk om te zien dat toeteren in je auto in andere landen weer wat anders zegt.
In Nederland toeteren we om iemand te vertellen dat hij een klootzak is en beter moet oppassen of opschieten. In Turkije is het: Hallo taxi! Hallo bus! Hallo zon!
Hier in het Vietnam is het meer: Toet, toet, toet, ik kom er vol gas aan en ik ga niet aan de kant, je bent gewaarschuwd. Afremmen kennen ze hier niet.

Na een tijdje in Hanoi had ik besloten om een tripje te boeken naar Sapa.
Dit is een bergdorpje helemaal in het noorden van Vietnam. In de middag hadden ik en mijn reismaatje Liz wat valium gekocht om de lange treinreis wat draaglijker te maken, maar ’s avonds besloten we dat we toch maar liever wat drankjes gingen nuttigen met wat Brazilianen.
Ik kwam daar dus aan in Sapa met mijn korte broekje en t-shirt en merkte al gauw dat ik het weer beter eerst had kunnen checken. Het was onder de 7 graden, dus erg koud!



Het eerste dat ik deed was dus een stel handschoenen kopen en een muts en gelukkig had ik nog wat warme kleren in mijn rugzak zitten. Daarna gingen we lekker de bergen in, een dagje lekker rondlopen. Erg leuk was dat het bergvolk ons begon te volgen en probeerden om met ons te praten, maar veel verder dan “waar kom je vandaan?’ en ”hoe heet je?” ging het niet.
We zijn ook nog langs een leuk schooltje geweest en mochten even binnen kijken. Heel erg leuk!

’s Avonds hadden we een slaapplek bij een homestay. Een gezinnetje bied hun huis in de bergen aan voor deze tours. Er werd lekker voor ons gekookt en we hebben wat drankspelletjes gedaan met de Vietnamezen.
De volgende dag was de berg helemaal modderig en glad, want het had geregend. Dit maakte het hiken erg pittig omdat je goed moest opletten waar je je voet neerzet. Grappig hoe wij met onze dure wandelschoenen het met veel moeite doen, terwijl het bergvolk het gewoon op slippertjes en sandaaltjes doen.
Daarna gingen we al weer terug naar Hanoi met de sleep-train. Veel slapen hebben we niet gedaan want Liz en ik gaven een groot feest in ons kleine kamertje.

Nu was het tijd dat Liz en ik onze eigen kant opgingen na bijna 2 weken bijna alles samen gedaan te hebben. Toen ik thuis afscheid nam van mijn vrienden wist ik dat ik ze natuurlijk weer terug zou zien, maar als je hier afscheid moet nemen van iemand waar je in korte tijd toch een goede band mee heb gekregen is het een stuk moeilijker, omdat je weet dat je ze nooit meer terug zal zien.

Mijn volgende bestemming was Hué. In dit stadje regende het alleen maar en volgens de weersvoorspellingen was het beter in het zuiden… ik vond dat ik na Sapa toch wel wat lekker weer had verdiend.
Ik wist dat Bas nu ook in Vietnam was aangekomen, dus we spraken af in Hoi An.
Hoi An is een leuk rustig plaatsje. Leuk om lekker in rond te dwalen, maar vrij weinig te zien.
Met 3 meiden uit de bus hadden we een afspraak met een Vietnamees die ons een rondleiding gaf in zijn dorpje, waar hij ons van alles vertelde over visserij en pottenbakken in het dorp.
Zelf mochten we ook nog proberen om een potje te pakken en we mochten ook nog vissen met een hengel van bamboe. Ik had wel drie vissen gevangen!
Daarna heeft zijn vrouw voor ons gekookt. We kregen heerlijke loempia’s, rijst en noodles, en vlees en vis.

De volgende dag kwam Bas aan in Hoi An. Het was leuk om even bij te kletsen en om elkaar te vertellen over wat we in de afgelopen maand hebben meegemaakt.
Hoi An is een populaire bestemming vanwege de vele goedkope klerenmakers. Ze nemen je maten op en de volgende dag ligt er en jas, pak of jurk voor je klaar, zo snel zijn ze!
Bas heeft daar een pak laten maken en ik heb een nieuw overhemd. Wilde toch wat moois voor de feestdagen en mijn verjaardag volgende maand.
Verder zijn we nog naar de My Son ruins geweest en hebben we lekker op het strand gelegen.
Heel vreemd dat je dan in november op het strand ligt :D
Bas gaat nu verder naar het noorden (waar ik vandaan kom) en ik ga door naar het zuiden, richting Saigon.

Nu ben ik in Dalat, een plaatsje in de bergen. De busrit duurde 19 uur en niet zo comfortabel.
Het is een leuk plaatsje, maar ik kan er nog vrij weinig over zeggen. Ik blijf nog ongeveer een weekje in Vietnam en ga daarna door naar Cambodja.

Groetjes aan iedereen thuis, en vergeet mijn schoentje niet te zetten voor sinterklaas ;)

Okeelaat!